Geit van Juan de Escama

We beginnen bij de Vía Verde del Olivar, een voormalige spoorlijn die Puente Genil met Jaén verbond, en verlaten deze bij de kruising met het pad naar La Esperilla via een oude stenen brug waarmee we de oude spoorlijn bovenlangs kunnen oversteken, waarbij we de stenen muren omzeilen die de spoorlijn insluiten. Zo komen we bij een groepje huizen die deel uitmaken van de verspreid liggende nederzetting Cerro Gordo. Het tracé van de Vía Verde markeert de grens van het natuurpark Parque Natural de las Sierras Subbéticas, en als we het pad volgen dat bij de uitgang van de brug begint, steeds bergopwaarts, dringen we langzaam maar zeker dit karakteristieke natuurgebied binnen. We gaan van een omgeving vol olijfboomgaarden over naar het hart van het mediterrane bos met steeneiken, cistusrozen, meidoorns, kamperfoelie, cornicabra-druivenbomen, enz. Zodra we dit bosje achter ons laten, keren we terug naar de dichtbegroeide olijfboomgaarden bij het kruispunt van de paden van Llano Seas en het pad van Juan de Escama, waarvan vele bomen meer dan 50 jaar oud zijn. Vlak bij het pad ligt de Cerro del Gardopar (of Gordopaz, zoals vermeld op de kadastrale kaarten), waar nog steeds een interessant eilandbos van steeneiken bewaard is gebleven. Daarnaast zullen we tijdens onze tocht echter altijd de westelijke uitlopers van de bergketens Picacho en Camarena als landschappelijk dak boven ons hebben, met een prachtig uitzicht waardoor de meest ervaren waarnemers de plooien en breuken kunnen herkennen die ervoor zorgden dat deze kalkrotsen tot boven de 1.000 meter uitstaken. Aan het einde van de tocht komen we aan bij de zogenaamde „partidor de Juan de Escama”, een stuk privéterrein dat toegang biedt vanaf de boerderij van Juan de Escama naar de Sierra de Camarena. Dit terrein is omheind omdat er vee graast, maar als we toestemming van de eigenaren krijgen om het te betreden, kunnen we aansluiten op de nabijgelegen Vía Verde om de tocht in een cirkel terug te lopen naar het startpunt. Toch zijn de omgeving waar de ‘partidor’ zich bevindt, het uitzicht over Camarena en de grote, boomachtige cornicabras die we hier kunnen zien, zeker de moeite waard.