Pad van Término naar de kapel van La Esperanza

Historisch gezien werden de grenzen van de gemeentelijke gebieden, als grenzen van kadastrale percelen, bepaald door openbare wegen die dienden om de aangrenzende landerijen te bedienen en toegankelijk te maken. In de loop der jaren en vooral door de veranderingen in de landbouw zijn veel van deze wegen in de vergetelheid geraakt. Hoewel het tegenwoordig niet meer mogelijk is om de sporen van sommige van deze wegen in het terrein te herkennen, zijn er in de gemeente Cabra nog enkele overblijfselen van de traditionele gemeentelijke wegen te vinden. Dit is het geval bij de weg die we op deze route gaan verkennen. Gelegen tussen de gemeentegrenzen van Cabra en Monturque vinden we een openbaar pad met weinig verkeer, dat gemakkelijk kan worden verward met een eenvoudig spoor tussen de rijen van een uitgestrekte olijfboomgaard. Het gaat echter om een oud pad dat niet alleen als referentiepunt dient voor de afbakening van het gemeentegebied, maar ook de plaats Monturque verbindt met de locatie van de oude Ermita de la Esperanza, gelegen in Cabra. Opvallend aan deze route is de rechtlijnigheid van het tracé, met nauwelijks kruisingen met andere paden en op sommige stukken parallel aan, en op andere stukken loodrecht op, seizoensgebonden waterlopen die het regenwater afvoeren dat op de omliggende olijfbomen valt. In een landschap dat wordt gedomineerd door glooiende terreinen met een lichte helling en grond met een hoog ijzergehalte – te herkennen aan de roodachtige tinten – doorbreken alleen de eenzame steeneiken en de boerderijen die aan de horizon te zien zijn de eentonigheid van de zee van olijfbomen die zich uitstrekt richting de Subbética-bergketen. Sommige van deze boerderijen, zoals de ‘cortijo Zamora’, zijn een duidelijk en symbolisch voorbeeld van de traditionele architectuur van het platteland van Córdoba. Als afsluiting van onze route komen we aan bij de plek van de Ermita de la Esperanza, die weliswaar inmiddels verdwenen is, maar in de loop der tijd een onuitwisbare indruk heeft achtergelaten door het gebouw zelf en, wat nog belangrijker is, door de belangrijke rol die het jarenlang heeft vervuld voor de plattelandsbewoners, als cultureel en religieus ontmoetingspunt.