Cierzos en Cabreras

Cierzos en Cabreras

Een locatie met panoramisch uitzicht, kronkelende paden en Iberische archeologische overblijfselen. Opvallend zijn de historische fonteinen en de indrukwekke...

Het dorp Los Cierzos y Las Cabreras ligt in het noordoosten van het gemeentelijk grondgebied, in een aaneengesloten reeks heuvels en bergjes, met als hoogste punt de „Loma del Santísimo”. Het grenst aan het dorp Fuentes de Cesna, dat behoort tot de gemeente Algarinejo in Granada.

De oorsprong van de naam waarmee dit dorp bekendstaat, lijkt te verwijzen naar de noordenwinden (Cierzos) en naar het feit dat de plek moeilijk toegankelijk is voor het hoeden van vee (Cabreras).

Dankzij de ligging van deze heuvels kun je langs de kronkelende wegen genieten van buitengewone uitzichten. De opstelling van de heuvels, waarop de verspreid liggende nederzettingen van het dorpje Cierzos en Cabreras zijn gevestigd, vormt een aaneengesloten keten van wat men ‘balkons’ en ‘ramen’ zou kunnen noemen, van waaruit men het natuurlijke landschap van dit gebergte kan aanschouwen.

Aan de ene kant zien we hoe aan de voet van de steile hellingen van deze heuvels het beekje „La Saucedilla“ en de rivier de Genil zich door de eeuwen heen een weg hebben gebaand, waardoor hun bedding vandaag de dag is omgevormd tot een stuwmeer; terwijl in het zuiden van de gemeente Iznájar dorpjes en verspreide nederzettingen te zien zijn.

Aan de andere kant ligt het oude Hins Ashar (Iznájar), op een hoge zandstenen heuvel, uitkijkend over het beekje van Priego, en daarachter zijn andere dorpen en verspreide nederzettingen in het noordelijke deel van de gemeente te zien.

De eerste overblijfselen die in het gebied zijn gevonden, wijzen op de aanwezigheid van de Iberiërs; er zijn keramiekstukken met geometrische versieringen en fragmenten van amforen aangetroffen.

Opvallend is de „Cerro del Hachuelo”, die een strategische ligging in het gebied inneemt, met een Iberische vesting waar een overvloed aan archeologische overblijfselen is gevonden.

Tot de elementen van de volksarchitectuur die nog steeds in het dorp te vinden zijn, behoren verschillende bronnen, zoals die van „La Godoya“, die vroeger werden gebruikt om kruiken, kannen en potten te vullen voor huishoudelijk gebruik, en ook als drinkplaatsen voor vee. Deze fonteinen roepen de levenswijzen en de sociaal-culturele geschiedenis van Iznájar en zijn dorpen in herinnering en getuigen van het belang van de landbouw-, veeteelt- en sociale activiteiten, vanuit etnografisch oogpunt, uit een niet al te ver verleden.