Kasteel van Iznájar

Het kasteel is opgetrokken uit natuursteen, met aan de buitenkant middelgrote blokken. In de muren van kleine blokken is een bijzondere plaatsingswijze te zien: een verticale visgraatpatroon tussen secties van twee of drie rijen kleine blokken, die vervolgens zijn bekleed met rijen metselwerk. De torens zijn op de hoeken voorzien van stenen blokken die afwisselend met de lange en korte zijde zijn geplaatst. Het metselwerk is met mortel aan elkaar bevestigd. Ten slotte was de buitenkant van de muren voorzien van pleisterwerk, maar dit is slechts op enkele plaatsen bewaard gebleven. Bovenop de stenen blokken zijn de kantelen uitgevoerd in mortel, gepleisterd met kalk- en zandmortel. Deze blokken bestaan uit sedimentair gesteente uit het einde van het Tertiair, uit het Boven-Mioceen, dat calcareniet wordt genoemd, een kalkhoudend gesteente dat soms grote hoeveelheden versteende fossielen bevat. De donjon is opgetrokken uit leemstaten, met bewerkte stenen in de buitenmuur.
Na de aankoop van het kasteel door de gemeente in 1991 werden er schoonmaak- en restauratiewerkzaamheden uitgevoerd.
Tijdens de ontginningswerkzaamheden werden resten van aardewerk, pijlpunten en kanonskogels aangetroffen. Andere archeologische vondsten werden door de arbeiders zelf ontdekt tijdens het opruimen van het puin. Sommige van deze vondsten zijn te bezichtigen in het archeologisch museum van Córdoba.

Tussen 2015 en 2017 vond er een omvangrijk archeologisch onderzoek plaats in het kasteel van Iznájar.
Het archeologisch onderzoek van 2015 richtte zich op de Torre del Reloj, een van de torens van de barbacane die in de 14e eeuw door Pedro I werd gebouwd, en op specifieke delen van het kasteel zelf. Dit onderzoek was gericht op het verstevigen van het metselwerk binnenin het gebouw en het herstellen van de zichtbaarheid van de metselwerkconstructie, die was verduisterd door afzettingen, de aanwezigheid van micro-organismen en de kristallisatie van zouten, waarbij de kenmerken van de zandstenen blokken behouden bleven.
Aan de buitenzijde van de toren en het dak, die met mortel zijn bekleed, werden de originele delen verstevigd en werd de op cement gebaseerde mortel verwijderd, waarna deze werd vervangen door mortel op basis van kalk en zand, vergelijkbaar met de originele. De ingreep werd afgerond met het opvullen van scheuren en het beschermen van het geheel met een waterafstotend middel om het binnendringen van vocht te voorkomen.
In het kasteel werd ingegrepen op het houten gedeelte dat de eerste verdieping van Pedro I bedekt. Deze constructie bestaat uit gelamineerd sparrenhout voor de balken en pilaren, en uit horizontale latten van daoma. Bij de uitgevoerde werkzaamheden werden allereerst de elementen in slechte staat verstevigd, hetzij door reparatie, hetzij door vervanging.
In een tweede fase – 2016 – werd ingegrepen in de bestrating van de wapenplaats, waardoor de doorgang door deze zones werd verbeterd; de kalkbestrating werd vervangen door bestrating met dezelfde kenmerken en ten slotte in 2017 werden de 18e-eeuwse gebouwen op de centrale binnenplaats aangepakt, waarvan de muren een gemiddelde hoogte van 1,30 meter behouden hebben. Nadat de stenen in het algemeen en op specifieke plaatsen waren verstevigd, werd het cementmortel verwijderd, werden afzettingen, micro-organismen en uitbloeiingen gereinigd en werden de volumes gedeeltelijk hersteld met hydraulische kalkmortel.