Paleodolina

Een dolina (een woord van Sloveense oorsprong dat ‘vallei’ of ‘depressie’ betekent) verwijst naar een bijzonder soort geologische depressie die kenmerkend is...

In de Sierras Subbéticas bevinden zich indrukwekkende karstformaties die ‘dolina’s’ of ‘hoyones’ worden genoemd. Het gaat om cirkelvormige holtes in de bergen die zijn ontstaan door de oplossing van kalksteen in de loop van honderdduizenden jaren. Deze processen vinden niet alleen vandaag de dag plaats, maar vonden ook miljoenen jaren geleden plaats in de Subbética. In de buurt van de Fuenfría, op het bewegwijzerde pad langs de Río Bailón, bevindt zich een voorbeeld van een zeer oude dolina. De kalksteen met oolieten, die zo overvloedig aanwezig is in de Sierra de Cabra, is ontstaan in de wateren van de oude Tethyszee, zo’n 165 miljoen jaar geleden (Midden-Jura). Na een relatieve daling van de zeespiegel kwamen deze rotsen boven water te liggen, vormden ze eilanden en werden ze aangetast door erosie, op dezelfde manier als ze vandaag de dag worden geërodeerd, waardoor valleien, dolines, lapia's, rotsoverkappingen enz. ontstonden. Na verloop van tijd bedekte het water de oolietkalksteen opnieuw, waardoor het onregelmatige reliëf onder de zee kwam te liggen. Vervolgens hoopten zich recentere sedimenten op in de diepste delen. Een paleodolina is een oude dolina die is bedekt door latere sedimenten, dat wil zeggen een „gefossiliseerde dolina“. Omdat deze is bedolven onder sedimenten uit het Krijt, van ongeveer 140 miljoen jaar oud, weten we dat deze vóór die tijd is ontstaan.