HET LUCA-PAD

Vanaf de straat San Marcos beginnen we onze wandeling naar een van de belangrijkste geografische bezienswaardigheden van Carcabuey: La Luca. Door de nabijheid van deze berg bij het dorp speelt de Luca al sinds mensenheugenis een centrale rol in het leven van de inwoners: het is een speelplek voor de kinderen en speelt een belangrijke rol in allerlei tradities en spreekwoorden uit het volksdialect van Carcabuey. De route loopt volledig rond deze berg en passeert de Puerto Escaño, het punt waar de Luca en de Algaida samenkomen. Tot hier loopt het stijgende pad over een onverharde weg die ons prachtige uitzichten biedt op het hele massief van de Sierra Horconera, de Sierra de los Pollos en de Sierra de Gallinera. Binnen de Sierra Horconera zijn op hun beurt plekken als La Sierra de Rute, El Pico Bermejo (1.474 m) of de Jardin del Moro gemakkelijk te herkennen. Vlak voordat we Puerto Escaño bereiken, bij een bocht in het pad, biedt een oude, U-vormige stenen wasplaats – die gebruikmaakt van de waterbronnen uit deze bergketens – ons rust en verkoeling voordat we het laatste stuk van de klim aanpakken. Precies hier, op een kleine verbreding van het pad, vinden we ook een panoramisch informatiebord met uitleg over de uitzichten die je vanaf hier kunt bewonderen. Bij aankomst in Puerto Escaño kijken we uit over de noordelijke helling van La Luca, vanwaar we de Pico Lobatejo (1.380 m) kunnen zien, en beginnen we aan een afdaling die ons via paden en smalle wegen naar de brede onverharde weg leidt die langs Castillejo loopt. Tijdens dit hele traject ontdekken we de grote verscheidenheid aan flora die de hellingen van La Luca en Algaida siert. We zien onder andere: terebinthbomen (Pistacia terebinthus), mastiekbomen (Pistacia lentiscus), pioenrozen (Paeonia broterol), madreseiva (Tonicera implexa), wilde knoflook (Alum sos), wilde wijnstok (Vis sibestri), gayumba (Spartium juncetum) of fora blanca (Cistus ibis). Op dit traject kunnen we ook vogelsoorten waarnemen zoals de blauwstaart (Cyanopica cooki), die tot de familie van de kraaiachtigen behoort maar er veel opvallender uitziet, met zijn opvallende lange, blauwachtige staart. El Castillejo combineert de natuurlijke waarde van een waterbron die de irrigatiegeul voedt waarmee de moestuinen van Carcabuey worden geïrrigeerd, samen met de culturele, historische en erfgoedwaarde van een rustplaats voor vee, gelegen aan een oude veeweg die gebruikmaakt van dit water en de schaduw van de schaduwrijke populieren. Vanaf dit punt keren we terug naar Carcabuey via het pad ‘Vereda del Carmen’, dat parallel loopt aan de irrigatiegeul en op sommige stukken ingeklemd ligt tussen de geul, een oude droogstenen muur en de schaduw van de steeneiken die de doorgang als een galerij omsluiten. Zodra de irrigatiegeul ondergronds verderloopt, brengt het pad ‘Vereda del Carmen’ ons naar een olijvenpad om de laatste kilometers af te leggen die nog resteren tot aan het centrum van Carcabuey.