Groene route

Groene route

Fiets- en wandelroutes over oude spoorlijnen bieden uitzicht op de landschappen van het natuurpark Sierras Subbéticas en historische spoorwegarchitectuur.

Via de in onbruik geraakte spoorlijnen van de Subbética, die vroeger door de ‘olietrein’ werden gebruikt, kun je het binnenland van Andalusië verkennen via fiets- en wandelroutes. De prachtige landschappen van het natuurpark Sierras Subbéticas gaan naadloos samen met de bewaard gebleven spoorwegarchitectuur, bestaande uit vier viaducten, vijf stations, een tunnel van 139 m, dertien woongebouwen, variërend van huisjes bij spoorwegovergangen (kruisingen met wegen), arbeidershuisjes en woningen van spoorwegpersoneel, die zich allemaal in verschillende staat van onderhoud bevinden. Daarnaast zijn er in totaal zes rustplaatsen met bankjes, bankjes met tafels, afvalbakken en fietsenstallingen.


 

GESCHIEDENIS VAN DE OLIE-TREIN

Op 30 april 1875 zette de heer Jorge Loring (later markies van Loring) zijn handtekening onder het bouwproject van de spoorlijn, in de projectbeschrijving. Het is algemeen bekend dat steden als Lucena, Cabra, Martos en Jaén van groot agrarisch belang zijn; hun voornaamste bron van inkomsten bestaat uit de export van olijfolie, graan en wijn, maar verder van de spoorlijnen liggen, hun handel belemmerd zien door de trage en gebrekkige vervoersmiddelen. Om het radiale effect van de spoorwegtrajecten, aangelegd door de belangrijkste maatschappijen, te verhelpen, begon de in 1877 opgerichte Compagnie des Chemins de Fer Andalous de aanleg van een kortere omleiding om Madrid met Algeciras en Málaga te verbinden, en tegelijkertijd spoorwegdiensten te verlenen aan een opkomend gebied, waardoor de zware metaalindustrie van Linares en de agrovoedingsproducten van Jaén en het zuiden van Córdoba toegang kregen tot beide havens, daarom ontstond ‘El Tren del Aceite’. Op 22 januari 1893 stuurde de heer Contreras, hoofdingenieur van de nieuwe maatschappij, aan de gouverneurs van Córdoba en Jaén elk een bericht waarin hij schreef: ‘Ik heb de eer u te melden dat gisteren de gehele spoorlijn van Puente Genil naar Linares voor exploitatie is opengesteld.’ De lijn beleefde haar eerste crisis in de jaren vijftig en in 1985 reed de laatste trein over het spoor.